บทที่ 22 เดี๋ยวก็กลับมา

ท้องฟ้าด้านนอกบ้านพักค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีส้มอมแดงยามพระอาทิตย์ตกดิน มะปรางเดินออกจากห้องน้ำหลังจากสระผมอาบน้ำชำระล้างความเหนื่อยล้า เธอใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดเรือนผมที่เปียกชื้นพลางถอนหายใจออกมาเบา ๆ เพื่อรอเวลากายกลับมาหาตามที่บอก

​เมื่อก้าวเท้าออกจากห้องน้ำเพียงไม่กี่ก้าว ลมเย็นวูบหนึ่งก็พัดผ่านผิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ